از مدینه تا توس

کد مطلب: 459675  |  تاريخ: یکشنبه ۲۳ تیر ۱۳۹۸  |  ساعت: ۰۷:۴۱


از مدینه تا توس

با تو، زانوان لرزانم به آرامش، رضا مى‌دهند و چشمان شناور در غروبم، بهجتى سبز را تجربه مى‌کنند.

من با تو، آینه‏‌اى مى‏‌شوم تن شسته از غبارها و زنگارها؛ آن‏گونه که آفتاب، سلول‏هاى جانم را شعر مى‌‏شود.

تو را در زمستان‏هاى سرما و سکوت، صدا کرده‌‏ام؛ با دستانى از حاجت و در بهارى از اجابت، غوطه خورده‏‌ام.

از مدینه تا توس، مرورت مى ‌کنم و ثانیه‏‌هاى سترگ ولایتت را مى‌‏ستایم.

تو، هشتمین ستاره‏‌اى در آسمان فیروزه و لبخند. رودها هم‌چنان بزرگى‌‏ات را در غرفه‏‌هاى آب، روانند. مى‌‏آیى و دروازه‏‌هاى آفتاب گشوده مى‏‌شوند.

زمزمه نامت وسیع‌مان مى‏‌کند.

مى‏‌آیى و شهر را بشارت پرنده و آبشار، به‌دست افشانى مى‏‌خواند.

زمین، ریشه علوى‏‌ات را بر خویش مى‌بالد. آسمان، شاخه‌هاى هاشمى‏‌ات را به تحسین، ستاره مى‌پاشد اى آن‏که ابهت بى‏بدیلت، تار و پودمان را به سکوت مى‌خواند؛ اى آن‏که زمزمه نامت، وسیعمان مى‏‌کند، باران کرامتت را بر ما بگستران تا از تشویش این همه، در دور دست آرامش ساکن شویم. ما را بخوان به بلنداى افق دریایى‌‏ات و از انزواى این همه تاریکى، رهایمان کن.

 


786


http://www.zananbaloch.ir/detail/News/459675/17

چاپ خبر